ای مجلسیان مژده که این ماه برات است

بازگشت

ای مجلسیان مژده که این ماه برات است

شعبان ماه هشتم از ماه های قمری است که بعد از ماه رجب و قبل از ماه رمضان قراردارد. این نام از ریشه شعبگرفته شده که هم بر جایی و افتراق و هم بر فراهم آمدن و اجتماع دلالت دارد.کلمه شَعب به معنی امت و قوم نیز از همین ریشه گرفته شده است. چنان که خداوند فرمود: و جعلناکم شعوباً و قبائل لتعارفوا...؛ شما را از امت ها و قبیله ها قرار دادیم
وجه نام گذاری شعبان، طبق روایتی از پیامبر اکرم (ص) آن است که خیر بسیاراز آن منشعب می گردد و نیز گفته شده:چون شعبه های رحمت خدا در آن بسیار است ، شعبانش نامیدندیا به جهت آنکه روزی های بندگان خدا در این ماه بسیار منشعب می شود و حسنه مضاعف می گردد. از جهت عظمت و اهمیت این ماه که در مقدمه ماه مبارک رمضان قراردارد، معمولا آن راشعبان المعظم تعبیر می کنند.

سید بن طاووس( ره) دراقبال الاعمال روایتی را از امالی و ثواب الاعمال شیخ صدوق آورده که در بردارنده جمیع معانی بالا درباره شرافت و عظمت این ماه و علت نام گذاری آن به شعبان است. او می نویسد اصحاب در محضر رسول خدا (ص) سخن از فضایل شعبان کردند، آن حضرت فرمود:شعبان ماه شریفی است و آن، ماه من است و حاملان عرش آن را بزرگ داشته، حق آن را می شناسند و آن ماهی است که روزی های مردم برای ماه رمضان در آن افزوده گشته، بهشت در آن آراسته می گردد و علت اینکه این ماه شعبان نامیده شده، آن است که روزی مومنان در آن گسترش می یابد و عمل نیک در آن هفتاد برابر می گردد و بدی های انسان در آن فروریخته، گناهان آمرزیده می گردد و اعمال نیک مورد پذیرش قرار می گیرد و خداوند جل جلاله ـ به بندگانش مباهات می کند و با نظر رحمت به روزه داران و شب زنده داران شعبان می نگرد و به وجود آنها بر حاملان عرش می بالد.

شب نیمه شعبان 

نیمه شعبان در فرهنگ نامه ها و متون کهن، شب برات نامیده شده و این بدان خاطر است که بنا به روایات، خداوند در این شب برات آزادی از دوزخ را به بندگان خود می بخشد. و این شب برات در ادب فارسی و متون کهن ـ نظم ونثرـ بازتاب هایی داشته، ازجمله اینکه حافظ، در غزل معروف خود، شب قدر وشب برات را هنرمندانه با هم آورده و می سراید

چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی
آن شب قدرکه این تازه براتم دادند

شب قدر

عالم عامل ربّانی و مؤیّد به تأییدات سبحانی، مرحوم سیّد بن طاووس (ره)در کتاب اقبالدر والایی این شب ،این گونه آورده است جدّم ابوجعفر طوسی (شیخ طوسی)به نقل از ابویحیی آورده که ،امام صادق (ع)فرمودند :از پدرم امام باقر (ع)درباره فضیلت شب نیمه شعبان پرسیده شد، فرمودند :این شب برترین شب بعد از شب قدر است . خداونددر این شب، نعمت های افزون خود را به بندگانش ارزانی می دارد و به منّت خود می آمرزد، در این شب در تقرّب به درگاه خداوند متعال بکوشید، زیرا این شبی است که خداوند عزّ و جل برخود سوگند یاد کرده که هیچ خواهنده و سائلی را ، تا زمانی که معصیتی را نطلبد، ردّ نکند . همچنین این شبی است که خداوند آن را در برابر شب قدر، که برای پیامبر اکرم (ص)قرار داده ، برای ما [اهل بیت]قرار داده است . پس در دعا و ثنا به درگاه خدای متعال بکوشید
سیّد، همچنین در فضل و فضیلت این شب شریف، روایتی معروف را که در آن سرآمد عمر آدمیان و تقسیم روزی همگان و رویدادهای سال آینده، تقدیر می گردد، آورده و آن را با روایت مشهوری که همه رخدادهای بالا در شب قدر رمضان هر سال اتّفاق می افتد، سنجیده،آن را به خوبی تأویل و توجیه می نمایددر برخی از کتاب های دعا آمده است که ،رسول خدا (ص)فرمودند :در شب نیمه شعبان خوابیده بودم که جبرئیل آمد و گفت :ای محمّد !آیا در این شب می خوابی ؟گفتم :مگر امشب چه شبی است ؟گفت :نیمه شعبان !برخیز!پس مرا این سان بیدار کرد و با خود به بقیع برد و گفت : سرت را بلند کن که امشب،درهای آسمان گشوده می گردد و در نتیجه درهای رحمت، خشنودی، آمرزش، تفضّل، توبه، نعمت، بخشش و نیکی در آن گشاده می گردد وخداوند در آن به شماره مو و پشم چارپایان، بندگان را آتش جهنّم آزاد می کند .

دیدگاههای کاربران
طراحی سایت | راتین