به بهانه میلاد مولود کعبه امیرالمومنین(ع)

بازگشت

به بهانه میلاد مولود کعبه امیرالمومنین(ع)

ملائک به کعبه دخیلند

امشب، مردی گسترۀآفاق را روشن می کند که شجاعتش، شجاعت تمام شجاعان را بی رنگ می کند.  
امشب، سکوت کعبه خواهد شکست و ستاره ای خواهد درخشید و اولین امام مؤمنین و خلیفه بلافصل بعد از رسول خاتم(ص) از درون بیت الله الحرام، کعبه معظمه پا به عرصۀ گیتی می گذارد، که قبل از او و بعد از او مولودی در آنجا بدنیا نیامده و نخواهد آمد.
آمدنش مبارک! ...

کیفیت ولادت حضرت علی (ع)

بنا به نوشته مورخين، امام على(ع) در روز جمعه 13 رجب سال سى‌‏ام عام الفيل و در خانۀ خدا متولد شدند. پدر آن حضرت ابوطالب فرزند عبدالمطلب بن هاشم بن عبد مناف، عموی پيامبر(ص) و مادرش هم فاطمه دختر اسد بن هاشم بود. بنابراين امام على(ع) از هر دو طرف هاشمى نسب است.

فاطمۀ بنت اسد، مادر حضرت امیرالمومنین(ع)، خداپرست بوده و با دين حنيف ابراهيم زندگى می‌كرد و پيوسته به درگاه خدا مناجات كرده و تقاضا می‌نمود كه وضع اين حمل را بر او آسان گرداند. فاطمه بنت اسد، مادر امير المؤمنين(ع)، در حالي كه هنگام تولد فرزندش فرا رسيده بود به زيارت خانۀ خدا رفت و گفت:
"خدايا من به تو و به آن چه از رسولان و كتاب‌ها از جانب تو آمده‏اند ايمان دارم و سخن جدم ابراهيم خليل را تصديق می‌كنم و اوست كه اين بيت عتيق را بنا نهاده است. به حق آن كه اين خانه را ساخته و به حق مولودى كه در شكم من است ولادت او را بر من آسان گردان."  
در اين هنگام به فرمان خدا، ديوارهای خانۀخدا (كعبه) شكافت و فاطمه به درون خانه رفت و ديوار به هم بر آمد. فاطمه پس از سه روز بيرون آمد و در حالی كه اميرالمؤمنين(ع) را در بغل داشت، گفت من به خانۀ خدا وارد شدم و از ميوه ‏هاى بهشتى و بار و برگ آنها خوردم و چون خواستم بيرون آيم هاتفى ندا كرد: "اى فاطمه نام او را على بگذار كه او على است و خداوند على الاعلى می‌فرمايد من نام او را از نام خود گرفتم و به ادب خود تأديب‌اش كردم و او را به غامض علم خود آگاه گردانيدم و اوست كه بت‌ها را در خانۀ من می‌شكند و اوست كه در بام خانه ‏ام اذان می‌گويد و مرا تقديس و پرستش می‌نمايد. خوشا بر كسی كه او را دوست داشته باشد و فرمانش را اطاعت كند و واى بر كسى كه با او دشمنی كرده و از او نافرمانی كند."

فاطمه بنت اسد علیها السلام می فرماید: درسه روزی که مهمان الهی بودم فرزندم راملائک چندین بار با خود به آسمانها بردند وتمام انبیاء یکی بعد از دیگری او را در آغوش گرفتند و بوسیدند و زبان به مدح او گشودند و رفتند. سپس ملائکه هر بار کلماتی مخصوص در فضایل و مناقب حضرت می فرمودند. بار دوم در حالتی آن حضرت را آوردند که او را در حریر سفید بهشتی پیچیده بودند و به من گفتند : «او را از چشم بینندگان حفظ کن که ولیّ رب العالمین است. بدانکه وارد بهشت نمی شود مگر کسی که ولایت او را بپذیرد و امامت و ولایت او را تصدیق کند. خوشا به حال آنکه تابع اوست و وای بر کسی که از او روی گردان شود. مَثَل او چون کشتی نوح است. هرکه به آن پیوست نجات می یابد و هرکه از آن باز ماند غرق می شود و سقوط می کند وخوشا به حال کسی که او را دوست می دارد و از او اطاعت می کند و او را یاری می نماید.  و وای بر کسی که بغض او را دارد و از او سرپیچی می کند و او را خوار می نماید و حق او را انکار می نماید». سپس در گوش او مطلبی گفتند که من نفهمیدم. بعد او را بوسیدند و برخاستند و بیرون رفتند و من ندانستم از کجا خارج شدند.

    در این سه روز در هر محفلی سخن از ولادت این مولود مبارک و استثنایی بود، بخصوص باز نشدن قفل در کعبه، شکافته شدن دیوار کعبه در روز و دیدن آن توسط کفار، این مطلب را به صورت یک مسئله عمومی در آورده بود و چنين افتخاري منحصر به فردى كه براى على(ع) در اثر ولادت در درون كعبه حاصل شده است براي احدى از عموم افراد بشر به دست نيامده است.

امام علی (ع) تنها فردی است که در خانه خدا متولد شد

در بعضى روايات آمده است كه فاطمه بنت اسد پس از وضع حمل (پيش از آن كه به دستور نداى غيبى، نام علی را برای آن حضرت برگزيند) نام وی را حيدر انتخاب كرده بود؛ و چون نام آن حضرت، على گذاشته شد، "حيدر" يكی از القاب آن حضرت گرديد.

از ديگر القاب مشهور آن حضرت " اسدالله، مرتضى، اميرالمؤمنين و اخو رسول‌الله" بوده و كنيه‌های ايشان ن

دیدگاههای کاربران
طراحی سایت | راتین